Darowizny CSR a estoński CIT – kiedy wydatek nie podlega opodatkowaniu

Like Don't move Unlike

 

2

Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:  

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

W estońskim CIT, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, opodatkowaniu podlega między innymi dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Przepis ten nie zawiera legalnej definicji tego pojęcia, a ustawodawca nie zdecydował się również na jego przykładowy katalog. W efekcie, granica pomiędzy wydatkiem „związanym” a „niezwiązanym” wymaga każdorazowej analizy konkretnego przypadku. Organy podatkowe podkreślają, że cechą wyróżniającą działalność gospodarczą jest jej zarobkowy charakter. Wydatki, które nie mają na celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, mogą być kwalifikowane jako niezwiązane z działalnością. Kluczowe znaczenie ma zatem cel ekonomiczny ponoszonego wydatku, a nie jego formalna kwalifikacja w klasycznym systemie CIT (np. jako koszt niestanowiący kosztu uzyskania przychodu).

Na tym tle pojawia się pytanie: czy darowizny, szczególnie przekazywane w ramach strategii CSR (z ang. corporate social responsibility, czyli społeczna odpowiedzialność biznesu), mogą być uznane za wydatek związany z działalnością gospodarczą, a tym samym nie podlegać opodatkowaniu w estońskim CIT?

To możliwe.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2025 r. znak 0111-KDIB1-1.4010.16.2025.2.BS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że darowizny przekazywane na cele charytatywne przez spółkę rozliczającą się ryczałtem od dochodów spółek nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o ile stanowią element strategii społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), są odpowiednio dokumentowane i komunikowane, a ich cel wpisuje się w strategię marki i działalność rynkową podatnika. Zbliżoną konkluzję przedstawił Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 16 lutego 2024 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.677.2023.1.IN, w której wskazał, że ponoszone przez spółkę koszty darowizn na rzecz fundacji działającej na rzecz ochrony środowiska, jak również wynagrodzenia na rzecz partnera realizującego działania zalesieniowe, nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem, ponieważ są związane z działalnością gospodarczą spółki, stanowią część strategii CSR i przyczyniają się do budowania jej konkurencyjności i lojalności klientów.

Tyle, że znaczenie ma znaczenie strategii CSR.

Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku, spółki nie ograniczyły się do samego przekazania środków na cele dobroczynne. Darowizny zostały: włączone w formalną strategię społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), odpowiednio udokumentowane (np. poprzez umowy, raporty, opisy zbiórek, komunikację marketingową), skomunikowane klientom (strony internetowe, media społecznościowe, etykiety produktów) i ostatnie, ale nie mniej ważne, skierowane do podmiotów niepowiązanych. Tym samym owe darowizny miały wyraźny cel ekonomiczny w postaci budowania marki, wzrostu lojalności klientów, zwiększenia sprzedaży i wizerunkowego wzmocnienie pozycji na rynku. Organy interpretacyjne zarazem podkreślają również, że nie można utożsamiać wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT z kosztami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 16 ust. 1 tejże ustawy: „Nie sposób uznać, że darowizny stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą ze względu na fakt, iż zostały one uznane za koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT” (vide: interpretacja z dnia 27 lutego 2025 r. znak 0111-KDIB1-1.4010.16.2025.2.BS). Ryczałt od dochodów spółek funkcjonuje bowiem według innych założeń wedle których znaczenie ma ekonomiczna celowość wydatku, a nie jego księgowa klasyfikacja.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Darowizna, jako forma zaangażowania społecznego, nie musi automatycznie skutkować obowiązkiem podatkowym w ramach estońskiego CIT. Warunkiem jej uznania za wydatek związany z działalnością gospodarczą jest: powiązanie z prowadzoną działalnością gospodarczą (np. poprzez strategię CSR), istnienie potencjalnych korzyści dla spółki (wizerunkowych, marketingowych, sprzedażowych), brak powiązań z beneficjentem oraz odpowiednie udokumentowanie i publiczna komunikacja tych działań. W świetle aktualnych interpretacji indywidualnych, przekazywanie darowizn w ramach celowej polityki CSR nie prowadzi do powstania obowiązku podatkowego w modelu ryczałtu od dochodów spółek. Warunkiem pozostaje jednak zachowanie transparentności i wykazanie gospodarczego sensu tych działań – tak, by darowizna nie była wyłącznie aktem filantropii, ale narzędziem budowy marki i lojalności klientów.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

Doradztwo podatkowe w zakresie estońskiego CIT