Strata z korekty wstępnej przed wejściem w estoński CIT

Like Don't move Unlike

 

5

Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:  

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

Przedsiębiorcy planujący przejście na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) stają przed koniecznością sporządzenia tzw. korekty wstępnej, o której mowa w art. 7aa ustawy o CIT. Korekta ta obejmuje rozliczenie różnic przejściowych pomiędzy wynikiem podatkowym a rachunkowym, które powstały przed wejściem w system estońskiego CIT. W praktyce oznacza to obowiązek ustalenia przychodów i kosztów wynikających z tych różnic oraz wykazania ich w zeznaniu CIT-8 za ostatni rok poprzedzający przejście na ryczałt. Jeżeli spółka pozostanie w systemie estońskim przez co najmniej cztery lata podatkowe, zobowiązanie podatkowe wynikające z korekty wstępnej wygaśnie w całości (art. 7aa ust. 5 pkt 1 ustawy o CIT).

Czy zatem strata wynikająca z korekty wstępnej może zostać uwzględniona w rozliczeniu podatkowym za ostatni rok przed wejściem w estoński CIT, a tym samym obniżyć podstawę opodatkowania?

Z analizy przepisów oraz interpretacji indywidualnych wynika, że należy odróżnić dwie kategorie:

a. straty podatkowe powstałe na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 7 ust. 7 ustawy o CIT,

b. straty wynikające z korekty wstępnej, które są efektem rozliczenia różnic przejściowych, o których mowa w art. 7aa ustawy o CIT.

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 17 marca 2023 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.51.2023.1.IN, podatnik „na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zobowiązany jest sporządzić informację o przychodach podatkowych oraz kosztach uzyskania przychodów wynikających z różnic ich ujmowania dla celów podatkowych i rachunkowych – tzw. korektę wstępną”, przy czym „zwiększenie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów (korekta wstępna) zgodnie z art. 7aa ustawy o CIT nie odnosi się do konkretnego momentu w czasie, w którym takie różnice powstały, lecz dotyczy wszelkich kategorii, które mają aktualny charakter”. Oznacza to, że wynik korekty wstępnej, niezależnie od tego, czy jest dodatni (dochód), czy ujemny (strata) musi zostać ujęty w deklaracji CIT-8 wraz z załącznikiem CIT-KW za ostatni rok przed wejściem w model estońskiego CIT.

W interpretacji z dnia 21 grudnia 2023 r. znak 0111-KDIB2-1.4010.475.2023.1.AS organ wskazał, że podatnik jest obowiązany „sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek” oraz „wyodrębnić w kapitale własnym spółki kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek”. Z kolei w interpretacji z dnia 19 maja 2025 r. znak 0111-KDIB1-1.4010.174.2025.1.SG organ podkreślił, że w zeznaniu za rok poprzedzający wejście w CIT-E „podatnik wykazuje przychody oraz koszty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz ustala podatek należny od dochodu stanowiącego różnicę między tymi przychodami a tymi kosztami według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT”. Wynika z tego, że strata z korekty wstępnej wpływa bezpośrednio na podstawę opodatkowania za ostatni rok przed wejściem w model estońskiego CIT jest elementem rozliczenia tego roku i powinna zostać wykazana w CIT-KW.

Z kolei w interpretacji z dnia 15 grudnia 2023 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.568.2023.1.KW organ wyjaśnił, że „w ramach CIT/KW ujmowane są przychody i koszty, które występują zarówno w rozliczeniu podatkowym, jak i bilansowym, tyle że w różnych okresach, przez co w jednym wyniku już były ujęte, a w drugim jeszcze nie”, z podkreśleniem też, że różnice trwałe, takie jak dotacje, nie są uwzględniane w korekcie wstępnej. Oznacza to, że strata z korekty wstępnej nie jest klasyczną stratą podatkową, którą można odliczać w kolejnych latach podatkowych. Jest natomiast elementem jednorazowego rozliczenia, wpływającym na wynik podatkowy za ostatni rok przed wejściem w model estońskiego CIT.

Przy czym, strata wynikająca z korekty wstępnej, rozumianej jako różnica przejściowa między wynikiem rachunkowym a podatkowym, powinna zostać uwzględniona w rozliczeniu podatkowym za ostatni rok podatkowy przed wejściem w system estońskiego CIT. Strata ta obniża podstawę opodatkowania za ten rok i powinna być wykazana w załączniku CIT-KW do zeznania CIT-8. Nie można jej jednak rozliczać w kolejnych latach podatkowych, ponieważ nie stanowi straty w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o CIT. Jej wpływ ogranicza się wyłącznie do okresu poprzedzającego wejście spółki w model estońskiego CIT.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Z perspektywy spółek korzystających lub planujących korzystać z ryczałtu od dochodów spółek, możliwość uwzględnienia straty z korekty wstępnej w rozliczeniu za ostatni rok przed wejściem w model estońskiego CIT należy ocenić pozytywnie. Pozwala ona bowiem na faktyczne zrównanie wyniku rachunkowego z podatkowym jeszcze przed rozpoczęciem stosowania estońskiego CIT i ogranicza ryzyko podwójnego opodatkowania. Chociaż sama strata z korekty wstępnej nie podlega przeniesieniu na kolejne lata, jej uwzględnienie w roku poprzedzającym wejście w system ryczałtowy stanowi instrument łagodzący efekty przejścia i wspiera neutralność podatkową tego procesu. W rezultacie można uznać, że omawiane rozwiązanie jest korzystne dla podatników stosujących estoński CIT, pod warunkiem prawidłowego sporządzenia CIT-KW i zachowania ciągłości opodatkowania przez co najmniej cztery lata.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

Doradztwo podatkowe w zakresie estońskiego CIT