Zysk estoński tylko na kontach a pomniejszenie podatku PIT o 70% / 90% podatku CIT

Like Don't move Unlike

 

2

Jeżeli chcesz porozmawiać o estońskim CIT, zapraszamy do naszej zamkniętej grupy na Facebooku:  

Stowarzyszenie Podatników Estońskiego CIT.

Estoński CIT miał uprościć opodatkowanie spółek i przesunąć ciężar podatkowy na moment wypłaty zysku. Jedną z kluczowych zachęt dla wspólników jest możliwość istotnego obniżenia PIT od dywidendy dzięki mechanizmowi przewidzianemu w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT, zgodnie z którym:   

„Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez wspólnika z wypłat podzielonych zysków spółki osiągniętych przez tę spółkę w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych w kapitale własnym spółki, pomniejsza się o kwotę stanowiącą:

1) 90% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego przychód ten został uzyskany – w przypadku przychodów z podzielonego zysku wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

2) 70% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego przychód ten został uzyskany – w przypadku przychodów z podzielonego zysku wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”

W praktyce jednak coraz częściej okazuje się, że sama obecność zysku estońskiego w księgach rachunkowych nie wystarcza, aby z tego pomniejszenia skorzystać.

Problem nie dotyczy wysokości podatku, lecz formalnego warunku, który bywa bagatelizowany. Chodzi o wyodrębnienie zysków osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem w kapitale własnym spółki, a więc ich jednoznaczne wykazanie w bilansie będącym częścią sprawozdania finansowego składanego do KRS.

Ustawa o PIT wprost uzależnia prawo do pomniejszenia PIT od dywidendy od tego, czy wypłacany zysk pochodzi z okresu estońskiego CIT i czy został wyodrębniony w kapitale własnym spółki. Sformułowanie to nie jest przypadkowe ani czysto techniczne. Należy je czytać łącznie z przepisami ustawy o CIT, które nakładają na podatników korzystających z ryczałtu obowiązek prowadzenia ksiąg i sporządzania sprawozdań finansowych w sposób zapewniający prawidłowe określenie w kapitale własnym zysków wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem. Oznacza to, że samo wydzielenie zysku na poziomie planu kont, nawet bardzo szczegółowe, nie spełnia jeszcze warunku ustawowego. Dla organów podatkowych punktem odniesienia jest bilans jako element sprawozdania finansowego. To on stanowi oficjalny obraz struktury kapitałów własnych spółki. Jeżeli w bilansie nie da się odczytać, jaka część kapitału pochodzi z okresu estońskiego CIT, warunek nie jest spełniony.

W praktyce często spotykana jest sytuacja, w której spółka sporządza śródroczne sprawozdanie finansowe na dzień poprzedzający wejście w estoński CIT, a następnie roczne sprawozdanie obejmujące już okres ryczałtu. Taki zabieg jest prawidłowy i wymagany przepisami, ale sam w sobie nie przesądza jeszcze o spełnieniu warunku wyodrębnienia zysków w kapitale własnym. Istotne jest to, w jaki sposób kapitały własne zostały zaprezentowane w bilansie rocznym. Jeżeli zysk za dany rok został wykazany w jednej zbiorczej pozycji, bez wyraźnego rozdzielenia na część sprzed wejścia w estoński CIT i część wypracowaną w okresie ryczałtu, to z perspektywy zewnętrznego odbiorcy nie da się jednoznacznie ustalić źródła dywidendy. W takim układzie, nawet jeśli sama spółka na estońskim CIT wie, jaka część zysku jest estońska, nie jest w stanie tego wykazać na podstawie oficjalnego sprawozdania finansowego. A to właśnie ta możliwość wykazania ma znaczenie podatkowe. Jeżeli dywidenda zostanie wypłacona w sytuacji, gdy zysk osiągnięty w okresie estońskiego CIT nie jest formalnie wyodrębniony w kapitale własnym spółki, spółka jako płatnik nie ma podstaw prawnych do zastosowania mechanizmu pomniejszenia PIT. W efekcie podatek PIT od dywidendy musi zostać pobrany według stawki 19%, bez pomniejszenia przewidzianej dla estońskiego CIT. Nie jest to sankcja wprost zapisana w ustawie, lecz logiczna konsekwencja niespełnienia warunku, od którego uzależniono prawo do pomniejszenia. Organy podatkowe nie mają w takim przypadku możliwości „domyślania się” struktury zysku na podstawie ksiąg wewnętrznych. Liczy się to, co wynika z bilansu. W wielu przypadkach rozwiązaniem jest przesunięcie momentu faktycznej wypłaty dywidendy. Jeżeli uchwała o podziale zysku nie wskazuje konkretnego dnia wypłaty, zarząd spółki może ten dzień określić później. Prawo handlowe dopuszcza taką elastyczność. Ma to istotne znaczenie podatkowe. PIT po stronie wspólnika powstaje dopiero w momencie faktycznej wypłaty dywidendy. Jeżeli do tego czasu spółka sporządzi i zatwierdzi sprawozdanie finansowe, w którym zysk z okresu estońskiego CIT zostanie prawidłowo wyodrębniony w kapitale własnym, warunek zastosowania pomniejszenia będzie spełniony w momencie wypłaty.

Należy przy tym pamiętać, że estoński CIT od podzielonego zysku powstaje już z chwilą podjęcia uchwały o podziale zysku i musi zostać rozliczony niezależnie od tego, kiedy nastąpi faktyczna wypłata. Przesunięcie dotyczy wyłącznie PIT wspólnika i nie wpływa na obowiązki spółki w zakresie ryczałtu. W praktyce oznacza to, że przy spełnieniu warunków ustawowych podatek PIT od dywidendy nie wynosi nominalnych 19%. Dzięki mechanizmowi pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o PIT, ciężar podatku po stronie wspólnika zostaje istotnie obniżony, ale obniżenie PIT nie działa automatycznie. Warunkiem skorzystania z pomniejszenia jest jednoznaczne wykazanie, że wypłacana dywidenda pochodzi z zysków wypracowanych w okresie opodatkowania estońskim CIT i że zyski te zostały formalnie wyodrębnione w kapitale własnym spółki.

Dlaczego to nie jest drobiazg formalny Brak wyodrębnienia zysków w bilansie to nie tylko problem jednej wypłaty dywidendy. Stanowi to sygnał, że spółka nie wypełnia w pełni obowiązków sprawozdawczych właściwych dla estońskiego CIT. W dłuższej perspektywie utrudnia to prawidłowe rozliczanie kolejnych dystrybucji zysku i zwiększa ryzyko sporów z organami podatkowymi.

Głos Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT

www.spec.info.pl

Z perspektywy SPEC mechanizm pomniejszenia PIT jest jedną z największych zalet estońskiego CIT, ale jednocześnie jedną z najbardziej formalnych preferencji. Nie działa on z samego faktu wyboru ryczałtu od dochodów spółek. Działa tylko wtedy, gdy podatnik potrafi wykazać, że wypłacany zysk rzeczywiście pochodzi z okresu opodatkowania estońskim CIT, a także że został prawidłowo pokazany w kapitale własnym. Widzimy w praktyce, że wiele spółek na estońskim CIT skupia się na podatku, zapominając o bilansie. Tymczasem to właśnie bilans jest dokumentem, na podstawie którego organy podatkowe weryfikują prawo do przedmiotowego pomniejszenia. Jeżeli zysk estoński nie jest w nim widoczny, możliwość pomniejszenia podatku PIT pozostaje niedostępna. Estoński CIT nagradza uporządkowanie i konsekwencję. Kto chce realnie obniżyć opodatkowanie dywidendy, musi zadbać nie tylko o uchwały i przelewy, ale również o to, jak dokładnie wyglądają kapitały własne w sprawozdaniu finansowym.

Jeżeli potrzebujesz konsultacji podatkowej w zakresie estońskiego CIT spójrz tutaj:

Doradztwo podatkowe oraz szkolenia w zakresie estońskiego CIT