SENT dla odzieży i obuwia od 17 marca 2026 r. – poradnik wdrożeniowy

Like Don't move Unlike
 
4

1. Co od 17.03.2026 r. obejmuje SENT

Od 17 marca 2026 r. SENT obejmuje przewozy: odzieży i dodatków odzieżowych z działu 61 CN, jeżeli masa brutto przesyłki przekracza 10 kg; odzieży i dodatków odzieżowych z działu 62 CN, jeżeli masa brutto przesyłki przekracza 10 kg; odzieży używanej i pozostałych artykułów używanych z kodu CN 6309 00 00, jeżeli masa brutto przesyłki przekracza 10 kg; obuwia z działu 64 CN, z wyłączeniem CN 6406, jeżeli w przesyłce jest więcej niż 20 sztuk obuwia; a także przesyłek mieszanych zawierających towary z co najmniej dwóch działów 61, 62 lub 64 CN, jeżeli ich masa brutto przekracza 10 kg. W formularzu SENT używa się odpowiednio kodów: 6100, 6200, 6309 00 00, 6400 albo 0006.

Progi należy odnosić do przesyłki objętej zgłoszeniem, a nie do pojedynczego kartonu detalicznego. Dla obuwia liczy się liczba sztuk w danej przesyłce, nie liczba par; administracja wprost wskazuje, że 20 sztuk może oznaczać np. 10 par albo 20 prawych butów. Przy masie brutto nie dolicza się palet, skrzyń ani zbiorczych kartonów transportowych; uwzględnia się co do zasady towar wraz z opakowaniem jednostkowym bezpośrednio związanym ze sprzedażą.

2. Najważniejsza zasada praktyczna: analizuje się każdy przewóz osobno

W praktyce nie bada się całego łańcucha „zakup – magazyn – sprzedaż” jako jednego zdarzenia, lecz każdy odrębny przewóz. Jeżeli towar najpierw trafia do magazynu w Polsce, a potem jest dalej wysyłany, zwykle występują dwa samodzielne etapy prawne i operacyjne: przywóz do Polski oraz późniejsza wysyłka z Polski. Dla przewozów rozpoczynających się poza Polską i kończących się w Polsce działa co do zasady mechanizm z art. 6 ustawy SENT; dla przewozów rozpoczynających się w Polsce – mechanizm z art. 5.

To rozróżnienie ma zasadnicze znaczenie. W standardowym modelu logistycznym największa liczba zgłoszeń SENT będzie powstawała przy przywozach do Polski z innych państw UE lub z państw trzecich. Natomiast wysyłki z Polski często mogą pozostać poza SENT, ale tylko wtedy, gdy spełnione są ustawowe przesłanki wyłączenia.

3. Kiedy wysyłka z Polski jest poza SENT, a kiedy obowiązek wraca

Dla przewozów rozpoczynających się w Polsce obowiązek SENT dla odzieży i obuwia co do zasady nie występuje, jeżeli towarowi towarzyszy faktura w rozumieniu ustawy o VAT dokumentująca krajową dostawę, WDT albo eksport, w postaci papierowej lub elektronicznej. Oficjalne wyjaśnienia PUESC potwierdzają, że wystarczający jest także numer KSeF, identyfikator zbiorczy albo kod QR KSeF.

To wyłączenie nie działa jednak automatycznie dla każdego dokumentu handlowego. PUESC jednoznacznie wskazuje, że faktura wystawiona przez kontrahenta z innego państwa UE albo z państwa trzeciego nie jest „fakturą w rozumieniu ustawy o VAT” na potrzeby tego wyłączenia. Innymi słowy, przy wysyłkach z polskiego magazynu ważne jest, aby przewozowi towarzyszyła właściwa faktura dokumentująca dostawę z perspektywy polskich przepisów VAT albo równoważny identyfikator KSeF.

Dodatkowo, nawet przy przewozie rozpoczynającym się w Polsce, SENT będzie wymagany dla towarów pochodzących z państwa trzeciego, uprzednio dopuszczonych w Polsce do swobodnego obrotu, jeżeli następnie są wysyłane do innego państwa UE; administracja wskazuje tu wprost model procedury 42 00.

4. Kto jest zobowiązany do zgłoszenia

Przy przewozie rozpoczynającym się w Polsce zgłoszenia dokonuje co do zasady podmiot wysyłający, a przewoźnik uzupełnia zgłoszenie o dane przewozowe, środek transportu i numer urządzenia geolokalizacyjnego. Przy przewozie rozpoczynającym się poza Polską i kończącym się w Polsce zgłoszenia dokonuje co do zasady podmiot odbierający, który uzyskuje numer referencyjny i przekazuje go przewoźnikowi; przewoźnik następnie uzupełnia zgłoszenie przed rozpoczęciem przewozu.

Po dostarczeniu towaru podmiot odbierający powinien uzupełnić zgłoszenie o informację o odbiorze towaru nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu dostarczenia. PUESC wymaga też, aby przewoźnik dysponował numerem referencyjnym przed rozpoczęciem przewozu, a sam przewoźnik ma obowiązek wyposażenia środka transportu w urządzenie przekazujące dane geolokalizacyjne.

5. Wyłączenia najważniejsze z punktu widzenia wdrożenia

Najistotniejsze wyłączenie dotyczy podmiotów posiadających status AEO albo będących stroną umowy o współdziałanie z Szefem KAS. Dotyczy to zarówno przewozów z art. 5, jak i z art. 6, czyli zarówno wysyłek z Polski, jak i przywozów do Polski. PUESC doprecyzowuje, że wystarczy status AEO w dowolnym wariancie: AEOC, AEOS albo AEOF.

To zwolnienie nie oznacza jednak pełnego „wyjścia” z SENT w każdej sytuacji. Jeżeli przewóz został zgłoszony przez inny podmiot, podmiot posiadający AEO może nadal mieć obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, np. o odbiór towaru. Sama preferencja nie rozciąga się też automatycznie na podmioty powiązane ze stroną umowy o współdziałanie; PUESC wskazuje, że korzystają z niej wyłącznie podmioty będące stroną tej umowy.

Kolejna grupa wyłączeń dotyczy operatorów pocztowych, operatorów doręczania paczek oraz fulfillmentu. Poza SENT pozostają przewozy wykonywane przez operatorów pocztowych w paczkach pocztowych w rozumieniu Prawa pocztowego, a także – po zmianach z marca 2026 r. – przewozy wykonywane przez polskich i unijnych operatorów doręczania w przesyłkach rejestrowanych o masie do 31,5 kg. Wyłączony może być również model fulfillmentowy, jeżeli podmiot obowiązany do zgłoszenia ma umowę na kompleksowe usługi logistyczne z podmiotem posiadającym AEO albo umowę o współdziałanie.

6. Praktyczne scenariusze – jak oceniać obowiązek

Przykład 1: zakup z UE do magazynu w Polsce, a następnie sprzedaż do kontrahenta unijnego. Etap przywozu do Polski co do zasady podlega SENT jako przewóz z art. 6. Etap wysyłki z polskiego magazynu do kontrahenta w UE co do zasady pozostaje poza SENT, jeżeli przewozowi towarzyszy faktura dokumentująca WDT albo numer KSeF / kod QR KSeF; przy braku takiej dokumentacji obowiązek SENT wraca.

Przykład 2: zakup krajowy od polskiego dostawcy do magazynu w Polsce, a następnie sprzedaż krajowa, WDT albo eksport. Przewóz od dostawcy do magazynu zwykle nie podlega SENT, jeżeli wraz z towarem jedzie faktura dokumentująca dostawę. Jeżeli jednak towar jest wysyłany wyłącznie na WZ albo bez faktury, ten konkretny etap może wejść w SENT. Analogicznie przy wysyłce z magazynu: brak SENT, gdy towar wyjeżdża z fakturą lub identyfikatorem KSeF; SENT – gdy wyjeżdża bez takiej dokumentacji.

Przykład 3: towar z państwa trzeciego, dopuszczenie do obrotu w Polsce i dalsza wysyłka do innego państwa UE. To jest przypadek, który trzeba traktować odrębnie. Oficjalne wyjaśnienia KAS wskazują wprost, że przewóz rozpoczynający się w Polsce może wtedy wymagać SENT mimo tego, że fizycznie rusza już z kraju.

Przykład 4: przewóz między własnym magazynem w Niemczech a własnym magazynem w Polsce. Nawet bez klasycznej sprzedaży jest to z perspektywy PUESC nietransakcyjne WNT, które trzeba zgłosić jako przewóz z art. 6. To jeden z częstych błędów wdrożeniowych: utożsamianie braku faktury sprzedażowej z brakiem SENT.

Przykład 5: przesunięcie własnego towaru między magazynem a sklepem stacjonarnym w Polsce. Taki przewóz nie podlega SENT, jeżeli ma charakter przesunięcia międzymagazynowego i towarzyszy mu dokument MM zawierający dane wymagane ustawą. To ważne, bo nie każdy przewóz krajowy odzieży lub obuwia jest automatycznie transportem „SENT-owym”.

Przykład 6: sprzedaż lub dostawa do osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, przewóz próbek, targi, usługi pralnicze lub naprawcze. PUESC potwierdza, że przewóz odzieży do konsumenta nie podlega SENT; podobnie transport wzorów obuwia nieprzeznaczonych do obrotu handlowego oraz przewóz odzieży lub obuwia w celu wykonania usługi, np. szycia, czyszczenia, naprawy lub prania. W takich przypadkach trzeba jednak mieć dokumenty potwierdzające rzeczywisty cel przewozu.

7. Jaką procedurę operacyjną warto wdrożyć

W modelu standardowym podstawowa procedura powinna zaczynać się od prawidłowej kartoteki towarowej. Każdy SKU powinien mieć przypisany poprawny kod CN oraz flagę decyzyjną pozwalającą odróżnić dział 61, 62, 64, wyłączenie 6406, kod 6309 00 00 oraz przesyłki mieszane. W praktyce największym ryzykiem nie jest samo istnienie SENT, lecz błędne rozpoznanie, że dany przewóz „na pewno” jest poza systemem.

Drugi filar to reguła decyzyjna w ERP/WMS/TMS. W ujęciu uproszczonym można ją zapisać tak: przywóz do Polski z UE lub spoza UE ponad próg – co do zasady SENT; wysyłka z Polski – co do zasady bez SENT tylko wtedy, gdy przewozowi od początku towarzyszy właściwa faktura / KSeF; procedura 42 00 albo brak faktury – SENT. Taka reguła wynika wprost z konstrukcji art. 5 i 6 oraz z oficjalnych wyjaśnień PUESC.

Trzeci filar to „bramka dokumentacyjna” przy wydaniu z magazynu. Żaden transport z polskiego magazynu nie powinien wyjechać bez faktury, numeru KSeF, identyfikatora zbiorczego albo kodu QR KSeF, jeżeli celem jest korzystanie z wyłączenia. W praktyce właśnie model „towar wyjeżdża, a fakturę wystawimy później” generuje najwięcej zbędnych obowiązków i ryzyk.

Czwarty filar to przygotowanie danych przed załadunkiem. Oficjalne formularze wymagają m.in. danych nadawcy i odbiorcy, miejsca załadunku, planowanej daty rozpoczęcia przewozu, danych towaru, dokumentu przewozowego, danych przewoźnika, środka transportu i numeru urządzenia geolokalizacyjnego. Bez tych danych terminowe zgłoszenie jest w praktyce niemożliwe.

Piąty filar to rejestracja i umocowanie na PUESC. Firma musi być zarejestrowana w obszarze „monitorowanie przewozu”, a zgłoszenia może dokonywać wyłącznie osoba fizyczna bezpośrednio powiązana z firmą i posiadająca odpowiednie uprawnienia. PUESC rozróżnia tu zasadniczo konto z podstawowym zakresem uprawnień dla przewoźnika oraz rozszerzony zakres uprawnień dla podmiotu wysyłającego, odbierającego, sprzedającego lub nabywającego.

Szósty filar to organizacja narzędzi technicznych. Zgłoszenia można składać przez formularze PUESC, ale PUESC przewiduje również XML i bezpośrednią wymianę komunikatów przez usługę sieciową, co w praktyce uzasadnia korzystanie z rozwiązań integrujących się z API. Na wypadek awarii trzeba mieć procedurę posługiwania się dokumentem zastępującym zgłoszenie; PUESC wprost opisuje taki tryb i wskazuje, że dokument zastępujący może być przesłany jako PDF albo XML.

8. Najkrótsza wersja reguły wdrożeniowej

Jeżeli firma handluje odzieżą lub obuwiem objętymi nowym zakresem SENT, powinna przyjąć trzy pytania kontrolne. Po pierwsze: czy towar mieści się w zakresie 61/62/64/6309 lub przesyłce mieszanej? Po drugie: czy przewóz zaczyna się w Polsce, czy poza Polską? Po trzecie: czy przewozowi z Polski towarzyszy właściwa faktura / KSeF, albo czy zachodzi inne wyłączenie, np. AEO, operator pocztowy, paczka rejestrowana do 31,5 kg lub fulfillment z partnerem AEO?

W praktyce oznacza to, że w typowym modelu magazynowym SENT da się istotnie ograniczyć dla wydań z Polski, ale dużo trudniej wyeliminować go dla przywozów do Polski. Jeżeli firma chce realnie zmniejszyć skalę obowiązków, powinna w pierwszej kolejności zweryfikować: własny status AEO, model paczkowy/operatora, ewentualny model fulfillmentowy oraz to, czy dokumentowanie wysyłek z polskiego magazynu jest zawsze kompletne już w chwili rozpoczęcia przewozu.

Podsumowanie

Wdrożenie obowiązków SENT dla odzieży i obuwia wymaga każdorazowo analizy konkretnego przewozu, prawidłowego rozpoznania statusu towaru oraz odpowiedniego przygotowania dokumentacji jeszcze przed rozpoczęciem transportu. W praktyce największe znaczenie ma właściwe rozdzielenie przewozów do Polski i wysyłek z Polski, kontrola warunków wyłączeń oraz wdrożenie procedur operacyjnych po stronie logistyki, magazynu i działu księgowo-podatkowego. Prawidłowo zaprojektowany proces pozwala istotnie ograniczyć ryzyka sankcyjne oraz uniknąć niepotrzebnych zgłoszeń.

Jeżeli mają Państwo pytania dotyczące obowiązków SENT, potrzebują wsparcia we wdrożeniu procedury, weryfikacji modelu logistycznego albo rejestracji i uprawnień w PUESC, zapraszamy do kontaktu z kancelarią Porozmawiajmy o Podatkach.

Zachęcamy również do obserwowania naszego Facebooka, gdzie prezentujemy na bieżąco aktualne i najciekawsze aspekty prawa podatkowego i nie tylko – LINK

Oraz do dołączenia do grupy dyskusyjnej na temat CITu Estońskiego, gdzie odpowiedzi udzielają specjaliści z Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT – LINK


W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących oferty POROZMAWIAJMY O PODATKACH prosimy o kontakt z kancelaria poprzez:

  • tel.: +48 534 312 775,
  • e-mail: kancelaria@porozmawiajmyopodatkach.pl,
  • skorzystanie z formularza kontaktowego.

Administracja naszej kancelarii w sposób zindywidualizowany określi zakres merytoryczny przedstawionej sprawy oraz złoży propozycję współpracy w przedmiotowym zakresie.

Autor

Adrian Stochmal

Doradca podatkowy (numer wpisu 14718), agent celny (numer wpisu 017886), doktorant na wydziale nauk prawnych, partner w spółce doradztwa podatkowego IPSO FACTO oraz agencji celnej WMP Cło. Członek założyciel Stowarzyszenia Podatników Estońskiego CIT, autor serii książek pt.: "Zrozumieć Estoński CIT", wieloletni członek zarządu w spółce z branży energetycznej, wykładowca akademicki w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa w Poznaniu przedmiotów w zakresie prawa celnego i podatkowego. Uczestnik projektu “Dialog z biznesem” prowadzonego przez Ministerstwo Finansów w kontekście CIT Estoński na etapie wdrażania i konsultacji ryczałtu od dochodów spółek. Absolwent studiów magisterskich na wydziale ekonomii Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach w zakresie finansów i rachunkowości, studiów podyplomowych na wydziale prawa i administracji Uniwersytetu Łódzkiego w przedmiocie prawo podatkowe oraz Wyższej Szkole Bezpieczeństwa w Poznaniu w przedmiocie agent celny. Autor licznych, także książkowych publikacji podatkowych, w tym artykułów zamieszczanych w branżowym kwartalniku "Doradca podatkowy", blogów www.oclijsie.pl oraz www.porozmawiajmyopodatkach.pl. Trener w zakresie prawa podatkowego, celnego i rachunkowości.